
در سال 1897 ميلادی ژان ماری ژاک دومورگان فرانسوی جهت تحقيق و اکتشاف به شوش آمد و دولت فرانسه را متقاعد ساخت تا محلي امن و مناسب براي هيات باستان شناسي فرانسه در شوش ايجاد نمايد . جهت اسکان او و همراهانش و نگهداری آثار باستانی مکشوفه عمليات ساخت قلعه شوش آغاز شد. برای اين کار بلندترين نقطه تپه های شوش يعنی اکروپل انتخاب گرديد و قلعه ای به شکل قلعههای قرون وسطا و ذوزنقه ای شکل بر روی آن ساخته شد. ساختمان اين قلعه اغلب با خشت و بقايای باستانی آجرها و خشت های دوره های مختلف که در محوطه باستانی شوش باقی مانده بود به دست معماران دزفولي و با نظارت حاج مصطفي دزفولي بنا گرديد و در سال 1912 ميلادی کار ساخت آن به پايان رسيد. اين قلعه تا پيش از انقلاب اسلامي در اختيار فرانسويان بود و پس از آن به عنوان پايگاه باستانشناسي شوش مورد استفاده قرار گرفت.

اين قلعه دژ دفاعي باستانشناسان فرانسوي در برابر هجومها و يورشهاي قبايل و عشاير منطقه بوده است، اين قلعه شباهت زيادي به زندان باستيل فرانسه دارد.
در طول جنگ تحميلي، دهها بار مورد اصابت گلولههاي توپ دشمن قرار گرفت ولي پس از پايان جنگ تحميلي ستاد بازسازي استان خوزستان آن را مرمت كرد.
اين قلعه در شهر شوش روبرى آرامگاه دانيال نبى و در كنار كاخ آپادانا قرار دارد.
پلان آن مشابه قلاع قرون وسطي اروپا مي باشد. پلان قلعه ذوزنقه شكل است كه قاعده كوچك آن در سمت شمال واقع شده است . دور تا دور آن را راهرويي احاطه كرده ورديف اطاقهايي به سمت حياط ، برگرد آن قرار گرفته اند . برج شمال غربي قلعه مربع شكل و برج شمالي شرقي، دايره شكل است. در واقع اين قلعه را مي توان موزه آجر ايران نام نهاد.